Jeden to taki, że każde dobro wymaga lansowania. Nie ma bowiem takiego dobra, które byłoby potrzebne niezależnie od tego czy jest czy nie jest promowane. Podobnie nawet najsłuszniejsza idea pozostanie nieznana, jeśli nie będzie promowana. Dochodząc w tym do perfekcji możnaby przyjąć, że dowolny pogląd, ideę czy utwór artystyczny – po uzupełnieniu go o odpowiedni wkład promujący – można uczynić znanym na świecie i traktowanym jako potrzebne i oczekiwane dobro.

Zatem akceptowanie jakiegoś dobra jest wynikiem naturalnej walki idei, w której wygrywają te bardziej promowane. Jeśli zatem ktoś coś wymyśla, to musi zadbać o odpowiednie lansowanie, aby zostało to dostarczone do jak największej liczby ludzi a wtedy będzie uznane za dobre. Dopiero jak na skutek splotu rozmaitych działań opartych na najróżniejszych przesłankach powstaną dzieła, to przyjmujemy jako wartościowe, tzn. dobre, prawdziwe i piękne.

Wniosek z tego byłby taki, że każdy pogląd trzeba promować, bo inaczej nie dotrze on do ludzkiej świadomości. Można wskazać wiele przykładów że tak właśnie jest. Wiele jest też przykładów, że idee niepromowane pozostają przez wieki w zapomnieniu.