Przez kilka ostatnich miesięcy moją uwagę przygniatały przygotowania do dyskusji okrągłego stołu, jaka odbędzie się w Oxfordzie w dniach 19-25 lipca. Jej tematem jest niwelowanie różnic jakie powstały pomiędzy ukształtowanymi dwiema kulturami życia społecznego, na co przed prawie 50-ciu laty zwrócił uwagę Lord Charles Percy Snow. Po pomyślnym przygotowaniu mojego wystąpienie, mogłem nieco odpocząć i wrócić do toczącego się wokół życia logistycznego.

Tu zaś do gremium sędziowskiego złożonego z czytelników czasopisma „Logistyka” nr 3/2008 wpłynęło zażalenie. W artykule „Wybory ontologiczne w logistyce miasta” Jacek Szołtysek skarży się, że Bernard Rzeczyński bezzasadnie przyznał sobie pierwszeństwo na podstawie wydanej w 2007 r. pracy o tytule „Logistyka miejska. Propedeutyka. Pierwszy polski wykład” Jako dowód, składający zażalenie podał, że już w 2005 r. wydał monografię „Logistyczne aspekty zarządzania przepływami osób i ładunków w miastach”. Ponadto Jego zdaniem jako druga z kolei plasuje się książka też Jego autorstwa pt. „Podstawy logistyki miejskiej”, wydana w 2007. Trzecie z kolei miejsce należy się książce Blanki Tundys „Logistyka miejska. Koncepcje, systemy, rozwiązania”, wydanej w 2008 r. Tak więc wydany w 2007 r. jakoby „pierwszy wykład” wcale nie jest pierwszy lecz plasuje się dopiero na 4-tej pozycji.

Wobec takiej kontrowersji rozstrzygnięcie zawodów powinno być komisyjne. Zanim to nastąpi warto zwrócić uwagę, że podobnie jak w zawodach żaglowców w tym samym wyścigu płyną jachty różnych kategorii, tak i w tych zawodach może być wielu zwycięzców ze względu na istnienie wielu różnych kategorii publikacji.

Bezdyskusyjna jest kwestia, że w kategorii „monografia”, pierwszeństwo należy się pozycji z 2005 r. Jednak „monografii” nie wypada ścigać się z „wykładem”. Zatem pozostałe publikacje mogą nadal ubiegać się o zwycięstwo w innych kategoriach. Najpierw jest bezdyskusyjne, że ktoś z czasem 2008 nie może wyprzedzić kogoś z czasem 2007, a więc pozostają dwie publikacje z 2007 r. Z tych dwóch tylko jedna przypisała sobie miano „wykład”, a więc może być jej przyznane pierwsze miejsce w tej kategorii. Tak więc zapewne zażalenie zostanie oddalone i nie trzeba będzie zmieniać tytułu wydanej już książki.

Podobny los spotka drugą cześć zażalenia, że jakoby ubiegający się o pierwszeństwo autor nie poinformował w swojej książce o innych zawodnikach. Tutaj dowodem jest liczba 6-ciu wskazań „monografii” na przeglądarce Google w dniu 18 czerwca 2008 r. Jak łatwo zauważyć powód oddalenia może być czysto formalny. Po pierwsze data wskazania jest późniejsza od roku publikacji „wykładu”, a po drugie - nie podano słów kluczowych wyszukiwania.

Można przy tym odnieść wrażenie, że cały ten spór toczy się o przysłowiową pietruszkę. W tytułach trzech z czterech cytowanych publikacji występuje termin „logistyka miejska” i pierwszeństwa w tej dziedzinie dotyczy zażalenie. Jednak we wstępie do niego Autor zastanawia się jakim terminem należałoby określić zagadnienia dotyczące stosowania logistyki w obszarach miejskich. Podaje przy tym, że w języku angielskim od dawna występuje termin „city logistics” ewentualnie „urban logisics”.

Zamiast jednak po prostu przetłumaczyć tę nazwę, zastanawia się czy jest to „logistyka miejska” czy „logistyka miasta”. W wyniku rozważań - w których istotną rolę odgrywają definicje miasta w różnych krajach świata – ostatecznie opowiada się za terminem „logistyka miasta”. Odżegnuje się tym samym od tytułu swojej książki z 2007 r. i od konwencji nazwy Katedry Logistyki Ekonomicznej, w której pracuje. A mimo to ubiega się o palmę pierwszeństwa w kategorii „logistyka miejska”.

Zatem czytelnicy czasopisma „Logistyka” mogą mieć ciężki orzech do zgryzienia rozpatrując to zażalenie. Źle jednak by się stało gdyby odciągnęło to ich uwagę od ważniejszej kwestii dotyczącej edukacji logistycznej, o czym pisze się już w kilku czasopismach. W czasopiśmie „Logistyka” pisze o tym Mariusz Jedliński („Od tradycji do nowoczesności – model edukacji w logistyce”) i Iwo Nowak („Kariera w logistyce – oczami praktyków”). W czasopiśmie „Spedycja, Transport, Logistyka” pisze o tym Joanna Łuczak („Jak rozwijać logistyczne talenty”) i Łukasz Sołtysiak („Wykształcić logistyków”).

Mimo datowania tych artykułów na maj-czerwiec i czerwiec, w żadnym z nich nie odniesiono się do artykułów poświęconych edukacji z czasopisma „Logistyka a Jakość” datowanego na marzec-kwiecień.

Może na razie jest to prezentacja własnych poglądów, po czym dopiero nastąpi dyskusja. Jak twierdzi Mariusz Jedliński „Nic tak bowiem nie przyczynia się twórczej dyskusji, jak odmienność głoszonych w niej poglądów”. Odmienność już jest, pozostaje mieć nadzieję na jej owoce.