Piątek, 10 września 2010 r.
Czytelnicy on-line: 70
Po co jest DGSA?
środa, 03. luty 2010 , 16:51
O nowym zawodzie, jakim jest doradca do spraw bezpieczeństwa w transporcie towarów niebezpiecznych - pisze w ostatnim numerze Polskiej Gazety Transportowej - Maria Nicopulos, sama będąca doradcą DGSA, a jednocześnie dyrektorką EKO SKOLAR.
Skrót DGSA oznacza doradcę do spraw bezpieczeństwa w transporcie towarów niebezpiecznych. Ten nowy zawód w Polsce wprowadziła Ustawa o przewozie drogowym towarów niebezpiecznych z 28 października 2002 r.
Art. 21 ust. 1 tej ustawy mówi: „Przedsiębiorca oraz inny podmiot wykonujący przewóz towarów niebezpiecznych lub związany z tym przewozem załadunek lub rozładunek jest obowiązany prowadzić nadzór wewnętrzny nad tymi czynnościami i w tym celu wyznaczyć, na swój koszt, doradcę do spraw bezpieczeństwa w transporcie towarów niebezpiecznych, zwanego dalej „doradcą”.
Podobne zapisy, dotyczące doradcy, możemy znaleźć również w przepisach dotyczących przewozu towarów niebezpiecznych koleją i żeglugą śródlądową. Szczegółowe zadania i kompetencje doradcy określają umowa ADR, regulamin RID i umowa ADN w punkcie 1.8.3.3.
Głównym zadaniem doradcy, przy zachowaniu odpowiedzialności kierującego przedsiębiorstwem, powinno być dążenie, poprzez zastosowanie wszystkich niezbędnych środków i działań oraz w granicach określonych zakresem działalności przedsiębiorstwa, do ułatwienia prowadzenia tej działalności zgodnie z odpowiednimi wymaganiami i w możliwie najbezpieczniejszy sposób.
W odniesieniu do działalności przedsiębiorstwa, doradca ma w szczególności następujące obowiązki:
śledzenie zgodności z wymaganiami dotyczącymi przewozu towarów niebezpiecznych;
doradzanie przedsiębiorstwu w zakresie przewozu towarów niebezpiecznych;
przygotowywanie rocznego sprawozdania z działalności przedsiębiorstwa w zakresie przewozu towarów niebezpiecznych dla kierownictwa tego przedsiębiorstwa lub odpowiednio dla władz lokalnych (powinno ono być przechowywane przez pięć lat i udostępniane władzom krajowym na ich żądanie).
Obowiązki doradcy obejmują również śledzenie następujących praktyk i procedur związanych z działalnością przedsiębiorstwa, o której mowa:
praktyki przedsiębiorstwa w zakresie uwzględniania wymagań specjalnych związanych z przewożonym towarem w przypadku zakupu środków transportu;
procedur służących sprawdzeniu wyposażenia używanego w związku z przewozem, załadunkiem i rozładunkiem towarów niebezpiecznych;
prawidłowego szkolenia pracowników przedsiębiorstwa oraz przechowywania dokumentacji szkoleniowej;
wprowadzania prawidłowych procedur ratowniczych w zakresie wypadków i awarii, które mogą zagrażać bezpieczeństwu podczas przewozu, załadunku lub rozładunku towarów niebezpiecznych;
prowadzenia dochodzeń oraz, jeżeli ma to zastosowanie, przygotowywania sprawozdań na temat poważnych wypadków, awarii lub poważnych naruszeń przepisów podczas przewozu, załadunku lub rozładunku towarów niebezpiecznych;
wprowadzania odpowiednich środków w celu przeciwdziałania powtarzaniu się wypadków, awarii lub poważnych naruszeń przepisów;
uwzględniania przepisów oraz wymagań specjalnych odnoszących się do przewozu towarów niebezpiecznych przy wyborze podwykonawców oraz partnerów;
sprawdzania, czy pracownicy zaangażowani w przewóz, załadunek lub rozładunek towarów niebezpiecznych otrzymali szczegółowe procedury postępowania i instrukcje;
stosowania środków mających na celu zwiększanie wiedzy w zakresie zagrożeń związanych z przewozem, załadunkiem i rozładunkiem towarów niebezpiecznych;
wprowadzania procedur kontrolnych służących sprawdzeniu, czy środek transportu zaopatrzony jest w wymagane dokumenty i sprzęt awaryjny oraz czy takie dokumenty i sprzęt odpowiadają przepisom;
wprowadzania procedur kontrolnych służących sprawdzeniu przestrzegania wymagań dotyczących załadunku i rozładunku.
Zakres obowiązków doradcy jest bardzo szeroki. To nie tylko, jak wielu przedsiębiorców uważa, przygotowanie rocznego sprawozdania. W praktyce obejmuje on m.in. wewnętrzne kontrole ADR w przedsiębiorstwie, szkolenia pracowników, przygotowanie wielu procedur, instrukcji, wykazów.
Bez dobrej znajomości przedsiębiorstwa, organizacji pracy, zakresu odpowiedzialności pracowników i poszczególnych działów, doradca DGSA praktycznie nie ma możliwości wypełniania swoich ustawowych obowiązków.
Coraz częściej pojawiają się oferty doradztwa „na odległość”, „przez Internet” lub za wyjątkowo niskie stawki, które nawet nie pokrywają kosztów dojazdu do klienta. Wybór takiego doradztwa „na papierze” nie gwarantuje odpowiedniej jakości usług, w tym nie tylko śledzenia zgodności z wymaganiami dotyczącymi przewozu, załadunku, rozładunku towarów niebezpiecznych.
Takie „doradztwo” nie zapewnia również poprawy bezpieczeństwa osób mających styczność z towarami niebezpiecznymi, co można osiągnąć przede wszystkim poprzez kontrolę, szkolenia i tworzenie procedur dostosowanych do specyficznych wymagań każdego przedsiębiorstwa.
Nie ma możliwości przeprowadzenia kontroli przez Internet. Internet jest stosowany jako jedno z narzędzi, aby przyspieszyć i ułatwić kontakt, ale nie jako forma doradztwa sama w sobie.
Służby kontrolne nie sprawdzają już tylko, czy firma ma wyznaczonego doradcę. Sprawdzają również, czy i jak doradca wypełnia swoje obowiązki. Ponadto z obserwacji czynionych podczas szkoleń kierowców na kursach ADR wynika, że często kierowcy nie wiedzą, czy w ich firmie jest doradca i kto ewentualnie nim jest.
Dlatego wybór DGSA powinien być dla przedsiębiorcy poważną decyzją. Nie chodzi tutaj przecież tylko o uniknięcie kary 5000 zł za niewyznaczenie przez przedsiębiorcę doradcy.
Chodzi o dostosowanie się przedsiębiorcy poprzez odpowiedniej jakości usługi doradcze do wymagań Umowy ADR. Spełnianie tych wymagań zwiększa bezpieczeństwo wszystkich osób – pracowników zaangażowanych w prace związane z towarami niebezpiecznymi oraz chroni przedsiębiorcę przed karami, wypłatą wysokich odszkodowań czy też ewentualnymi roszczeniami innych podmiotów będących uczestnikami przewozu.
Maria Nicopulos doradca DGSA, dyrektorka EKO SKOLAR
